keadaan: hujan lebat tak berhenti-henti.
pelakon: saya dan dia.
pelakon: saya dan dia.
saya: adoi, hujan ni lebat la pulak. dahla sejuk ni. masuk kedai yakiniku (grilled beef) lah.
waitress: konichiwa. untuk berapa orang ye?
saya: seorang.
waitress: boleh saudari tunggu setengah jam? kedai kami full house.
saya: (dalam hati) pandai pulak minah jepun ni cakap full-u hose.
****
saya: daijoubu. i'll wait.
tiba-tiba... dia ternampak seorang lelaki duduk berseorang memandang pan panas berserta yakiniku. lelaki itu dia kenal. siapa tak kenal dia?
saya: sumimesen, saya rasa saya kenal lelaki yang duduk seorang tu, boleh saya makan bersama dia?
waitress: hait, dozo.
saya: (berdebar-debar) betul ke lelaki ni aku kenal?
****
waitress mengomel apa ntah dengan lelaki tu. lelaki itu memandang kearah perempuan itu lalu senyum.
dia: dozo.
saya: eyh... sumimesen. saya tak bermaksud nak mengganggu awak makan. di luar hujan dan saya nak guna toilet. oh, saya pun nak makan juga. yakiniku sedap ne?
dia: hait.
si lelaki pun panggil waitress. tanya si perempuan mahu minum ape.
saya: Green Tea. sumimesen, saya nak pergi toilet dulu boleh?
****
ok, tak jadi angan-angan dah. sebab takde jalan cerita menarik lepas itu. cuma lelaki itu namanya masaki (dan dia suka makan yakiniku) dan lepas kami borak-borak, saya offer dia datang rumah sebab nak masakkan untuk dia. dia kata nanti dia free dia datanglah. mungkin dia bawak kawan sekali. saya cakap, kalau happen to be ohchan kawanyang dia nak bawak tu, saya nak masakkan rendang daging untuk diorang.
hohohoho... angan-angan tak bleh blah.
