Sunday, 18 January 2009

ye.saya.berdengkur.

Photobucket melihat-lihat kepulan asap berbauan teh dari Sepanyol. Sedap.

TMF (The Music Factory) sedang menyiarkan lagu-lagu pink.
Tak tahu bila hujung minggu aje suka klik pada channel ni.
Takpela, lagu-lagu pink best ape.

Aku ni, asal dah nak masuk minggu baru aje aku rasa sedih.
Confirm malam ni tak boleh tidur lagi.
Tapi tidur kat rumah orang dah 8 jam pun tak reti-reti nak bangun lagi.

Aku balik kampung.
Satu benda yang aku paling tak suka bila balik kampung ini adalah pabila kena meninggalkan warga kampung yang tersayang.
Aku suka bertemu tapi tak suka berpisah, cane tu?

Aku depress lagi.

Esok hari baru, tapi aku dah looking fwd pada hujung minggu depan.
Haih, cepatlah berlalu 2009!

----

Orang selalu cakap jadi budak belajar PhD ni best.
Weekend aje leh gi jalan2.
Nak cuti bila-bila pun boleh.
Exam pun xde.

Aku kekadang rasa nak luku aje kepala otak diorang tu.
Semua mende-mende tu kitorang dah lalu dah.
Zaman bila kena stay up sbb nak siapkan assignment.
Zaman bila mana buat-buat rajin bila nak dekat waktu peksa.

Ko ingat aku nak lalui benda yang sama lagi?
Dan ko ingat wat PhD ini macam jual telur ayam kat pasar?

Jual telur kat pasar pun susah aku rasa.

Sekarang aku tiada drive nak wat research.
Apa yang jadi motivasi aku sekarang adalah kawan-kawan skema aku.
Just go with the flow.
Dahlah partner tak ada.
Nak cari kawan satu kepala yang gila-gila pun takde.

Penatlah kekadang hidup macam ni.

Walaupun aku tahu balik karang gaji aku almost cecah 7K, tapi aku masih rasa hidup belajar ni susah.
Orang kata bekerja pun susah gak. Baiklah lagi belajar.
Aku dulu pun fikir macam tu.
Sampai bila Dato VC bila suh belajar rajin-rajin pun angguk-angguk aje, sebab aku tahu aku tak rajin. Skema jauhlah lagi.

Tapi semua orang kena teruskan hidup. Walau susah mana pun cabaran yang ada.

Hai, Encik Isnin. Silalah jadi hari kegemaran saya.

*Sigh*