suhu badan mencecah 38 darjah celsius. haih.vanity is the best sin - devil's advocate.
aku rasa betullah tu.
siapa sahaja manusia dalam dunia ni tak pernah rasa vain?
yang rasa diri dia lawa/hensem...
yang selalu tangkap gambar depan cermin atau mana-mana aje refleksi diri.
sebab dia rasa dia bagus dan apa-apa sahajalah perasaan yang boleh buat dia rasa dia suka menjadi dirinya.
self-concious juga salah satu simptom vain.
ni salah satu penyakit yang aku rasa tak boleh sembuh.
aku memang tak boleh tahan sangat dengan orang yang perasan diri terlebih.
dialah yang cantik, dialah yang pandai.
semua pun dia.
selalunya orang-orang macam ni sesuai jadi model, aktor, dan sebagainya.
sebab keje macam ni perlukan tahap vanity yang tinggi.
sebab apa aku cakap mende-mende macam ni?
sebab aku cukup tak suka orang-orang yang perangai macam ni.
(hati-hati, selalunya kalau aku kutuk lebih-lebih aku jadi macam diorang juga)
mungkin aku rasa aku tak cantik maka aku 'nampak' macam jeles diorang buat macam tu.
padahal sebenarnya aku memang tak suka.
kadang-kadang aku terasa nasib baik Allah ciptakan aku jadi macam ni.
tak bape cantik, tak bape itu ini.
supaya aku tak terlalu berbangga diri.
sebab aku tahu kalau aku punya segala-galanya mesti aku akan lupa diri.
dan mesti tak reti bersyukur.
tapi aku pun pelik.
orang-orang yang vain ni (sama ada mereka lawa atau tidak) senang sangat dapat balak, tunang dan suami.
kenapa ye?
aku ada
lawak gila ok? tapi ada kebenarannya.
nama penulis ni ridzuan. agaknyalah.
aku gelarkan dia abe wan ajelah. lagi mesra. hahahaha!
dia kata, manusia ni akan dapat apa yang terlintas di fikiran dia. sama ada dia mahu atau tidak.
dalam bahasa inggerisnya - you can get whatever you want, whether you need it or not.
contoh - kalau aku rasa aku nak gi oban minggu ni, aku akan pergi juga walaupun kalau tak gi pun, oban tu bukannya lari. hidup aku tak merana pun.
dan biasanya kau akan dapat apa yang kau nak.
bila dah sampai oban, maka? adakah hidup kau lebih bahagia? mungkin saat itu ajelah sebab kau dah dapat apa yang kau nak. pastu bila esoknya badan dah penat sakit-sakit baru terasa nyesal gi situ.
tapi lainlah pula kalau gi dengan buah hati pengarang jantung.
itu yang aku rasa tiada pada aku dalam bab percintaan.
berbeza dalam hidup aku ni, aku tahu nak tuju apa, nak looking fwd untuk apa.
tapi tak dalam percintaan.
aku tatau nak looking fwd apa untuk seorang lelaki.
aku tahu aku suka berkawan dengan lelaki tapi untuk menjalinkan rasa intimasi tu aku rasa macam pelik.
sebab aku kurang sikap vanity itu.
mungkin aku rasa sebab aku suka buat-buat cool.
abe wan juga kata kalau sukakan seseorang, cakap stret forward.
sebab laki ni tak paham bahasa.
walaupun dia tahu kau suka kat dia, dia akan buat-buat cool juga.
lelaki ni suka kalau tahu ada orang mahu kejar dia.
pastu main tarik-tarik tali.
bila orang dah tak larat nak kejar, baru dia nak kejar kita.
ntah hape-hape aje lelaki ni.
tengok? macam manalah saya nak bercinta nih?
saya kalau dengan orang lelaki yang saya suka, saya nak pandang muka pun segan, apatah lagi nak tenung mata dia then cakap 'saya rasa saya suka awak?'
haih.
aku pernah berangan-angan.
lokasinya di restoren yang agak ekslusif.
kononnya si lelaki mahu belanja makan sebab ada meraikan sesuatu.
aku pun pergilah.
kemudian lepas order makanan, tiba-tiba laki tu kata "hmmm... terasa macam mahu kawen, boleh?"
aku pun dengan coolnya balas balik "apa susah sangat? kawen ajelah..."
pastu dia pun dah macam bagi hint-hint "awak tanak kawen ke?"
errrr... aku pun dah start bau-bau benda yang pelik, (tapi masih cool) "errrr, kawen? haih, mestila nak kawen..."
pastu waiter datang bawak air.
yang laki tu pun macam amik masa panjang nak susun ayat.
"awak, ehemmm... awak... kalau saya nak kawen, awak pun rasa nak kawen... apa kata kalau kita...."
short pause.
satu saat
dua saat
tiga saat
aku buat muka blur. aku tahu nak sambung ayat apa. tapi aku tak sambung.
"...kita apa?"
"takde papelahhh..." laki tu back-off kejap then terus ke bilik air.
aku dalam hati menjerit marah2 pada diri sendiri. KENAPA TAK CAKAP AJE... KAWEN?
arghhhhh! ini sindrom "orang ketuk pintu - kita bukak tingkap"
maka, akhir ceritanya orang yang cantik, lawa, pandai gila babi ni takde sapa pun yang nak.
eh? kata tak vain?
ahacks!